مشخصات کلی
نام :هندمشتق شده از واژه ی ایندوس در زبان پارسی باستان است که به جای واژه سانسکریت (سیندو) به کار می رفته و نام رودخانه سند بوده است.همچنین واژه هندوستان که به عنوان نام کامل این سرزمین در اغلب کشورها ازجمله خود هند رواج دارد واژه فارسی است به معنی سرزمین هندو ها .
مساحت : 3.166.144 کیلومتر مربع
جمعیت : به طور تخمینی1.120.000.000 در سال 2007
زبان رسمی : هندی
شکل حکومت : دمکراسی مستقیم ، جمهوری پارلمانی
رئیس جمهور : پراتیبا پاتیل
نخست وزیر : مانموهان سینگ
واحد پول : روپیه هندوستان است که اجزاء آن پیسه می باشد.هر دلار آمریکا تقریبا" برابر با 38 الی 43 روپیه است .
پرچم هند : پرچم ملی کشور هند دارای سه رنگ افقی ،از بالا به پایین ،زعفرانی ، سفید و سبز است.در وسط این پرچم گردونه ای است با بیست و چهار پره به رنگ سرمه ای .رنگ زعفرانی سمبل شجاعت ،دلیری ، وارستگی و فداکاری ،رنگ سفید بیانگر خلوص و حقیقت و رنگ سبز به معنای ایمان ، اعتقاد ، باروری و حاصلخیزی است.گردونه پرچم که به آنها دهارما چاکرا گفته می شود ،نمادی باستانی در آیین بودا ست که توسط آشوکا پادشاه قدرتمند قرن چهارم قبل از میلاد به عنوان گردونه قانون استفاده می شد.
آب هوا
آب و هوای هند دارای تنوع بسیار قابل توجهی از کوهستانهای همیشه پوشیده از برف هیمالیا تا منطقه حاره و گرمسیری میانه و جنوب و کویر خشک غرب این کشور است.
چهار فصل هند نیز شامل: سرد وخشک از ماه دسامبر تا فوریه، گرم و خشک از ماه مارس تا مه، فصل بارش ازماه ژوئن تا سپتامبرو معتدل در ماههای اکتبر و نوامبر است. به طور میانگین ۱۰۰۰ تا۱۵۰۰ میلمتر باران در سال، تقریبا سراسر هند را در بر میگیرد که این مقدار به۲۵۰۰ میلیمتر در سواحل و ناحیه شمال شرقی هند میرسد.[۹] میانگین بارندگی سالانه در بنگال غربی به بیش از ۱۱هزار میلیمتر در سال میرسد.
مردم
هند دومین کشور پرجمعیت دنیا است و قریب به یک ششم جمعیت جهان را در خود جای دادهاست، تنوع نژادی، فرهنگی، زبانی و مذهبی به این کشور چشم اندازی شگرف از همزیستی مسالمت آمیز میان اعتقادات گوناگون بخشیدهاست
نژاد مردم هند، شامل: ۷۲ ٪ هندوآریائی، ۲۵ ٪ دراویدی و ۳ ٪ نژاد زرد است که این نژادها بر اساس شرایط مکانی، فرهنگی و دینی نیز دارای تقسیمات خاص خود هستند.
۸۴٫۸ ٪ مردم هند باسواد هستند که این آمار در مردان ۷۵٫۳ ٪ و در زنان ۵۳٫۷٪ میباشد.
زبان
طبق آمار رسمی دولت در سال ۲۰۰۱، در سرزمین هندوستان ۲۹ زبان دارای گویشور بالای یک میلیون نفر است و ۱۲۲ زبان دیگر دارای گویشورانی بیش از ده هزار نفر هستندتعداد گویشها، لهجهها و زبانهایی که روزانه در این کشور مکالمه میشود بسیار بیشتر است.در حالی که زبانهای هندی و انگلیسی ارتباطات رسمی و امور دولتی را برعهده دارند،هر ایالت دارای زبانهای رسمی و ملی ویژه خود است به عنوان مثال زبان رسمی ایالت دهلی یا ناحیه ملی پایتخت به ترتیب انگلیسی، اردو و هندی است.در قانون اساسی هند، زبان هندی (از شاخه زبانهای هند و ایرانی یا هندو اروپایی) زبان رسمی سراسر کشور اعلام شدهاستافزون برآن در سال ۲۰۰۵ زبانهایی که بهعنوان زبانهای ملی هند شناخته شدهاند به ۲۲ زبان رسید که عبارتند از: هندی، اردو، آسامی، اوریا، بنگالی، بودو، پنجابی، تالوگو، تامیل، دوگری، سانتالی، سانسکریت، سندیگجراتی، کنکانی، کشمیری، کانادا، مالایالم، میتی، مایتیلی،